دسته بندی نژاد سگ ها
1398/01/17
46 بازدید

نژاد جاپانیز چاین

نژاد جاپانیز چاین

سگ نژاد جاپانیز چاین از آسیاه آمده است، جائیکه برای هزاران سال بعنوان یک همدم و همراه مورد ستایش بوده است. او عضو مشهور درباران باشکوه چین و ژاپن بوده است و در ژاپن با نگاه خاص و متمایزی پرورش داده شده است. این نژاد زیبا، خوش قیافه، کمی مودب و بازیگوش است.

 

آمارحیاتی نژاد جاپانیز چاین | Japanese Chin

دسته بندی نژاد: سگهای همراه

قد: ۲۰ تا ۲۸ سانتی متر

وزن: ۲ تا ۴ کیلوگرم

طول عمر: ۱۰ تا ۱۴ سال

عکس جاپانیز چاین

نکات برجسته نژاد جاپانیز چاین | Japanese Chin

  • جاپانیز چاین در بسیاری از موارد رفتاری شبیه به گربه ها دارد. در این نژاد دیده شده است که با لیس زدن پنجه ها و پاک کردن سرش خودش را نظافت میکند. همچنین آنها از اینکه در جاهای بلند و روی میز یا پشت نیمکت باشند لذت میبرند.
  • در نظر داشته باشید که ریزش موی متوسطی دارد و اگر هرروز او را شانه بزنید موهای ریخته شده اش حذف شده و از پیچ خوردگی موهایش جلوگیری میکنید.
  • جاپانیز چاین با گرما میانه خوبی ندارند و لازم است که در روزهای گرم برروی آنها نظارت داشته باشید تا از اینکه دچار گرمازدگی نشوند اطمینان پیدا کنید.
  • با توجه به صورت صاف این نژاد، چاپانیز چاین اغلب خروپف می کنند، صدایشان حالت تو دماغی دارد و یا اینکه عطسشان بصورت معکوس است. بطور کلی او هنوز قادر است که از این طریق نفس بکشد، اما در مواقعی که بخواهد تاخت و تاز کند ممکن است نفس کشیدنش سخت شود، شما باید سعی کنید که به آرامی به گردنش ضربه بزنید.
  • جاپانیز چاین در آپارتمان به خوبی زندگی میکنند.
  • اگر چه جاپانیز چاین باهوش و مشتاق است، اما برای آموزش نیاز به جلسات جالب و سرگرم کننده دارد. در غیر اینصورت خسته شده و توجه شان را به چیز سرگرم کننده تری معطوف میکنند.
  • سگ نژاد چاپانیز چاین در خانه هایی که بچه های بزرگتر دارند بخوبی زندگی میکنند، اما به لحاظ جثه کوچکشان برای بچه های کوچک مناسب نیستند. آنها میتوانند با حداقل نیرویی که دارند بطور جدی بچه ها را زخمی کنند.
  • جاپانیز چاین سگهای همراهی هستند که با کسانی که دوستشان دارند بخوبی رشد میکنند. آنها نباید بیرون از خانه یا در یک لانه بدور از خانواده زندگی کنند.
  • سگ جاپانیز چاین در مقایسه با نژادهای دیگر به میزان کمتری از فعالیت نیاز ندارند اما از پیاده روی روزانه یا بازی در حیاط لذت میبرند.
  • نژاد سگ جاپانیز چاین دوست ندارد که از مردم جدا شود و اضطراب جدایی یک مشکل شایع در این نژاد است.
  • برای داشتن یک توله سگ سالم، هرگز از پرورش دهندگان نامعتبر یا فروشگاههایی که حیوانات خانگی میفروشند خریداری نکنید. بدنبال پرورش دهنده ای باشید که تمامی آزمایشات مربوط به سگها را در زمینه بیماریهای ژنتیکی انجام داده باشد و سگهایی که مزاج سالم داشته باشند.

عکس جاپانیز چاین

وزن و اندازه نژاد جاپانیز چاین | Japanese Chin

وزن در نرها: (۲-۴) کیلوگرم، وزن در ماده ها: (۲-۴) کیلوگرم.

قد در نرها: (۲۰-۲۸) سانتی متر، قد در ماده ها: (۲۰-۲۸) سانتی متر.

 

شخصیت نژاد جاپانیز چاین | Japanese Chin

شخصیت جاپانیز چاین یک مشخصه بارز از خصوصیاتی است که این سگها دارا هستند. بطور کلی، او یک سگ خوشحال و جذاب، که مهربان و باهوش هم است. او پر سرو صداست، اما زیاد پارس نمی کند. مردم چین میگویند که سگهای آنها آواز خواندن را دوست دارند و با صدا دادن ورود غریبه ها و مهمانان را اعلام میکنند.

آنها نسبت به محیط اطراف و احساسات مردمی که در اطرافشان هستند حساسند. اگر او در یک خانه آرام و غم انگیز زندگی کند، به یک سگ گوشه گیر تبدیل خواهد شد. اگر در خانه ای با افراد فعال زندگی کند، به نوبه خود بسیار پر جنب و جوش خواهد بود.

جاپانیز چاین همیشه به صاحبان خود وابسته میشوند و ممکن است از اضطراب جدایی رنج برند. او سگی شیرین و لذت بخش است، که عشق و محبت را به هرکسی که با او زندگی کند نشان میدهد، اما زمانی که با افراد جدید روبرو میشود و یا اینکه در موقعیت جدیدی قرار میگیرد ممکن است خجالتی شود.

عکس جاپانیز چاین

مشکلات و سلامتی نژاد جاپانیز چاین | Japanese Chin

جاپانیز چاین عموما سگهای سالمی هستند؛ اما مثل تمام نژادها آنها هم مستعد ابتلا به برخی از بیماریها هستند. ممکن است که همه جاپانیز چاین ها همه این بیماریها را نگیرند اما اگر شما از این نژاد مراقبت میکنید مهم است که نسبت به آنها آگاهی داشته باشید.

اگرشما یک توله سگ خریدید پرورش دهنده ای را پیدا کنید که گواهی عدم سوء پیشینه سلامت برای هردو پدر و مادر توله سگ را به شما نشان دهد. گواهی عدم سوء پیشینه سلامت ثابت میکند که یک سگ برای یک بیماری خاص آزمایش شده است.

  • اندوکاردیوسیس دهلیزی:  یک بیماری دژنراتیو است که بر روی دریچه میترال و سه لختی قلب تاثیر میگذارد. این بیماری زمانی اتفاق می افتد که پلی ساکارید ته نشین شده باعث میشود که دریچه ها شکل طبیعی خود را از دست بدهد و باعث سوراخ شدن آن میشود. ممکن است به نارسایی قلب منجر شود. ممکن است تغییر در رژیم غذایی و ورزش لازم باشد.
  • پیشرو شبکیه آتروفی PRA: یک اختلال دژنراتیو چشم است. نابینایی ناشی از این بیماری یک فرآیند آهسته ناشی از، ازدست دادن گیرنده های نوری در پشت چشم است. قبل از بروز نشانه های کوری این بیماری قابل تشخیص است. پرورش دهنده معتبر باید سالانه تاییدیه سلامت چشم را از متخصص چشم دامپزشک دریافت کند.
  • در رفتگی کشکک: این یک مشکل شایع در سگهای کوچک است. این بیماری زمانی رخ میدهد که کاسه زانو که شامل سه بخش استخوان ران، کشکک زانو و ساق پا است، بدرستی تنظیم نباشد. این موضوع باعث لنگیدن یک پا یا راه رفتن غیر طبیعی سگ میشود. این بیماری است که در هنگام تولد پیش می آید. سایش ناشی از در رفتگی کشکک می تواند باعث آرتروز یا ورم مفاصل که یک بیماری دژنراتیو مفصلی است، بشود. این بیماری دارای ۴ درجه متفاوت است، که در درجه اول ممکن است باعث لنگیدن گاه و بیگاه حیوان شود ودر درجات بالا میتواند منجر به عمل جراحی شود.
  • سوفل قلبی: اختلال در جریان خون است که در فضای داخلی قلب بوجود می آید. ۵ درجه برای این بیماری وجود دارد که بر اساس شنیدن میزان صدای قلب درجه بندی میشود. از طریق اشعه ایکس و اکو کاردیوگرام قابل تشخیص است، ممکن است سگ به دارو، رژیم غذایی خاص و کاهش سطح فعالیت نیاز داشته باشد.
  • بیماری لگ– کالو– پرتس: یکی دیگر از بیماریهای مربوط به مفصل ران است. بسیاری از نژادهای کوچک در معرض ابتلا به این بیماری هستند. جریان خون به سر استخوان ران (بزرگ استخوان پای عقب) کاهش می یابد و سر استخوان ران که متصل به لگن است شروع به فروپاشی میکند. معمولا اولین نشانه این بیماری لنگیدن و آتروفی عضله پا است، که در سن ۴ تا ۶ ماهگی توله سگ رخ میدهد. این بیماری را می توان با عمل جراحی و برداشتن سر استخوان ران درمان کرد. یک زخم در اثر عمل جراحی ایجاد میشود که کاذب است و سگ معمولا دردی نخواهد داشت.
  • آب مروارید: کدورت در عدسی چشم است که باعث کوری میشود. سگ مبتلا دارای یک ظاهر ابری است. این یک بیماری است که با بالا رفتن سن رخ میدهد. آب مروارید توسط عمل جراحی درمان میشود.

عکس جاپانیز چاین

مراقبت از نژاد جاپانیز چاین | Japanese Chin

جاپانیز چاین به فعالیت خیلی کمی نیاز دارند. آنها با یک پیاده روی روزانه یا یک بار بازی راضی خواهند بود. از آنجائیکه آنها ذهنیت خود را دارند ممکن است آموزششان کمی سخت شود و اگر آموزشهایتان تکراری باشد بی حوصله میشوند. آنها به سختی در جهت جلب رضایت شما می کوشند. زمانی که او کار اشتباهی انجام میدهد، همه آنچه که شما نیاز دارید یک صدای با صلابت است تا سرجایش بنشیند. رفتارهای قوی تر نتیجه معکوسی خواهد داشت و باعث میشود که او سرسخت و لجباز شود.

ممکن است دست آموز شدنشان کمی مشکل باشد، اما با صبر و ثبات می توانید انتظار داشته باشید که از سن ۴ ماهگی خانگی شوند.

جاپانیز چاین سگهای همراه هستند و نباید در بیرون از خانه داخل لانه زندگی کنند. آنها به مردم وابسته می شوند و در بسیاری از موارد ممکن است از اضطراب جدایی رنج ببرند. با توجه به نیاز کمی که ب فعالیت دارند، برای زندگی آپارتمانی بسیار مناسب هستند.

عکس جاپانیز چاین

تغذیه نژاد جاپانیز چاین | Japanese Chin

میزان توصیه شده روزانه: ۱/۴ تا ۱/۲ پیمانه غذای خشک با کیفیت که به دو وعده غذایی تقسیم شود.

در مورد تغذیه جاپانیز چاین این نکته بسیار مهم است که شما از غذایی استفاده کنید که فیبر زیادی داشته باشد. زمانی که رژیم غذاییشان فاقد فیبر لازم باشد ممکن است از غدد معقد نهفته رنج ببرند.

توجه: مقدار غذایی که سگ بالغ شما میخورد بستگی به اندازه سن، ساختار، سوخت وساز و سطع فعالیتهای او دارد. سگها هم مثل انسانها شخصیتهای حقیقی هستند ونیاز های غذایی همه آنها مثل هم نیست کیفیت غذای سگ نیز متفاوت است. شما بهتر است غذای مغذی تری به سگ بدهید تااینکه ظرف غذای او را چندین بار پر کنید.

عکس جاپانیز چاین

آراستن نژاد جاپانیز چاین | Japanese Chin

جاپانیز چاین دارای یک پوشش پرپشت و ابریشمی است. موهای او نسبتا بلند است، با یک یال ضخیم، گوشها، دم و پشت پاهای جلویی پوششی پر مانند دارند، پاهای عقب، سر، صورت و جلوی پاهای جلویی با موهای کوتاه پوشیده شده است. رنگ آن سیاه و سفید، قرمز و سفید یا سیاه وسفید با لکه های قهوه ای مایل به زرد است.

جاپانیز چاین یک نژاد بسیار تمیز است و نیاز نیست که او را بطور منظم حمام کنید. یک بار در ماه کافی است. برای داشتن ظاهر خوب و بوی مطبوع از شامپوی خشک استفاده کنید. همچنین می توانید از یک شامپوی ملایم استفاده کنید، زمانی که تقریبا خشک شده است از حوله استفاده کنید، بدنش را با یک قلم مو به سمت بالا و به بیرون شانه بزنید. او ریزش مو دارد، اما شانه زدن هفتگی به شما کمک میکند تا از پخش شدن موهای در اطراف خانه خانه جلوگیری کنید. شانه زدن روزانه با یک قلم مو کمک می کند که موهایش در هم پیچیده نشوند.

اگر صدای کشیده شدن ناخنهایش را برروی زمین میشنوید آنها بیش از حد بلند شده اند. ناخنهایش را یک یا دو بار در ماه کوتاه کنید. ناخنهای پای سگ به رگهای خونی متصل است و اگر بیش از اندازه کوتاه کنید ممکن است خونریزی کند –  وسگ ممکن است برای دفعه بعد که ناخن گیر را می بیند با شما همکاری نکند. بنابراین اگر تجربه این کار را ندارید از دامپزشک یا یک آرایشگر کمک بگیرید.

گوش او را باید هرهفته از لحاظ قرمزی یا بوی بد که نشانه های عفونت هستند بررسی کنید. گوش را یک پنبه مرطوب ملایم با PH متعادل تمیز کنید. چیزی را به داخل کانال گوش فرو نکنید؛ فقط گوش خارجی را تمیز کنید.

نظافت را از زمانی که یک توله است شروع کنید. سگها در مورد پاهایشان حساس هستند، پنجه ها را بطور مرتب بررسی کنید.

همانطور که اورا نظافت میکنید بدنش را از لحاظ زخم، خارش، علائم عفونت مثل قرمزی، حساسیت به لمس یا التهاب برروی پوست مورد بررسی قرار دهید. گوش، بینی، دهان وچشم را بررسی کنید، چشمها باید روشن باشند و هیچگونه قرمزی یا ترشحی نداشته باشند.

 

میزان سازگاری نژاد جاپانیز چاین | Japanese Chin با کودکان و حیوانات خانگی دیگر

اگرچه جاپانیز چاین سگی با رفتار ملایم است، اما هرگز برای خانه هایی که کودکان خردسال دارند توصیه نمی شوند. او میتوانید خیلی راحت به کودکان آسیب برساند.

بطوریکه گفته شد شما همیشه باید به کودکانتان در مورد تعاملاتشان با سگها و نحوه لمس کردن آنان آموزش دهید؛ شما باید همیشه برروی رفتار کودک و سگتان باهم نظارت داشته باشید تا از هرگونه آسیبی از سوی هر دو طرف جلوگیری کنید. شما باید به فرزند خود یاد دهید زمانی که سگ خواب است یا در حال غذا خوردن است از او دور بماند. مهم نیست چقدر دوستانه، هرگز کودک را با سگ تنها نگذارید.

جاپانیز چاین با سگها و گربه های دیگر سازگار است، اما باید در برابر سگهای بزرگتر که بطور تصادفی می توانند به او صدمه بزنند محافظت شود. پنجه گربه می تواند به چشم سگ صدمه بزند، بنابراین مهم است که مطمئن شوید بازی آنها با هم دوستانه است.

عکس جاپانیز چاین

محل نگهداری نژاد جاپانیز چاین | Japanese Chin

این نژاد برای نگهداری در آپارتمان مناسب است ولی باید در طول روز به میزان کافی فعالیت بدنی داشته باشد. در داخل خانه بسیار آرام است و می توانید این سگ را به راحتی در خانه نگهداری کنید. یک حیاط کوچک یا تراس آپارتمان شما، برای جنب و جوش و انجام فعالیت های بدنی روزانه او کافی است.